Nikki Haley – kim jest kobieta, która pokonała Donalda Trumpa w Dystrykcie Kolumbii

Nikki Haley po raz pierwszy w tej kampanii prezydenckiej wygrała w prawyborach z Donaldem Trumpem w wyścigu o nominację z ramienia Partii Republikańskiej. Była gubernator Karoliny Południowej do tej pory nigdy nie przegrała w żadnych wyborach, w których startowała.

Publikacja: 04.03.2024 19:31

Nikki Haley

Nikki Haley

Foto: East News

Nikki Haley — kobieta z historią

„Wszystko, co przydarzyło mi się w życiu, określiło, kim jestem, a wszystko, co doprowadziło do objęcia stanowiska gubernatora, wynikało z mierzenia się z licznymi wyzwaniami w dzieciństwie". Kiedy wierzysz w Boga, szybko zaczynasz rozumieć, że nie ma niczego, z czym nie mógłbyś wygrać” – powiedziała Nikki Haley w jednym z wywiadów. Konsekwentnie wspina się po szczeblach politycznej kariery, choć podkreśla, że zniechęcano ją do tego na różne sposoby. Choćby wytykając, że jest zbyt młoda, że to nie jest zajęcie dla matki dwójki dzieci. Została pierwszą osobą w historii wybraną na gubernatora Karoliny Południowej, która nie była białym mężczyzną, a drugim gubernatorem w USA pochodzenia hinduskiego.

„Jestem dumną córką hinduskich imigrantów, którzy codziennie przypominali moim braciom, mojej siostrze i mnie, jakim błogosławieństwem jest, że żyjemy w tym kraju”

Urodziła się jako Nimrata Nikki Randhawa 20 stycznia 1972 roku. Była trzecim z czwórki dzieci. Starszy brat Mitti urodził się w Indiach, siostra Simmi w Kanadzie, ona i najmłodszy Gogi w USA. Jej ojciec pochodził z regionu Pendżab w Indiach, gdzie uzyskał tytuł magistra biologii, zanim przeniósł się do Kanady, gdzie obronił doktorat na Uniwersytecie Kolumbii Brytyjskiej. W 1969 roku trafił do miejscowości Bamberg w Karolinie Południowej, aby uczyć w college’u.

Jej matka, pochodząca z tego samego regionu Indii, dorastała w zamożnej rodzinie, w dużym domu w cieniu Złotej Świątyni, najświętszego miejsca sikhów. Ukończyła studia prawnicze, co było raczej niespotykane wśród kobiet w tamtym miejscu i w tamtym czasie. Pracę w Stanach Zjednoczonych rozpoczęła ucząc nauk społecznych w szkołach publicznych, a następnie założyła sklep z pamiątkami, który potem przekształciła w butik z odzieżą wart milion dolarów. Randhawowie noszą tradycyjne hinduskie stroje – turban i sari. Byli pierwszą i jedyną rodziną pochodzącą z Indii, mieszkającą w liczącym wówczas 2,5 tys. mieszkańców miasteczku. Mimo to „moi rodzice byli bardziej Amerykanami niż ktokolwiek inny, kogo znałam” – mówi Nikki Haley cytowana przez serwis „Politico”.

Ani biała, ani czarna, tylko brązowa

Mieszkańcy Bambergu dzielili się na „białych” i „czarnych”. Kiedyś wraz z siostrą wzięła udział w konkursie Małej Miss Bambergu. Sędziowie tradycyjnie wybierali jednego zwycięzcę rasy białej i jednego Afroamerykanina. Organizatorzy wydarzenia wzięli na bok rodziców dziewczynek i tłumaczyli im: „jeśli umieścimy je w jednej kategorii, jedna grupa będzie wściekła, a jeśli w innej, druga grupa będzie wściekła”. W ramach przeprosin za dyskwalifikację dostały piłkę plażową. „Możesz z nami grać, ale musisz wybrać stronę” – powiedziała do niej innym razem jedna z dziewcząt, kiedy Nikki zapytała, czy może zagrać z nimi w kickball. – „Jesteś biała czy czarna?”. „Ani jedna, ani druga!” – odpowiedziała. „Jestem brązowa!”

Jej rodzice nie byli specjalnie wylewnymi ludźmi. Kiedy któreś z rodzeństwa płakało, kazali mu się napić wody i iść do swojego pokoju. Powtarzali, że w życiu wiele może ich spotkać i trzeba być gotowym na wszystko. „Ich filozofia była taka, że nie narzekasz na problemy, tylko coś z nimi robisz” – pisała w swojej książce „Can’t Is Not a Option” z 2012 roku. Z dzieciństwa zapamiętała jeszcze, że sąsiedzi kazali całej jej rodzinie chodzić do kościoła, bo inaczej trafią do piekła. Zapisała się do harcerstwa. Była też bardzo dobrą uczennicą, już w wieku 13 lat pomagała matce w prowadzeniu księgowości.

„Odwaga nie przychodzi poprzez robienie tego, co mówią inni. Odwaga działa zgodnie z tym, co uważasz za słuszne”

Otrzymała stypendium na zarządzanie tekstyliami na Uniwersytecie Clemson, na wydziale, gdzie badane są zagadnienia związane z przemysłem tekstylnym i modowym. Studia ukończyła w 1994 roku uzyskując tytuł licencjata z rachunkowości.

W pierwszy weekend studiów poznała mężczyznę, który został później jej mężem – Billa Haleya. Namówiła go do używania drugiego imienia -Michael, bo uważała, że „nie wygląda na Billa”. Michael oświadczył się jej w ogrodach botanicznych Clemson w 1994 roku.

Wizja małżeństwa nie cieszyła tradycyjnej rodziny Nikki, która chciała, żeby znalazła małżonka tego samego wyznania i pochodzenia. Wspominała, że rodzice dali jej wybrankowi ultimatum: „Jeśli naprawdę chcesz poślubić naszą córkę, musisz znaleźć pracę, kupić dom, kupić samochód i nie możesz się z nią widywać ani kontaktować przez rok. Jeśli potrafisz zrobić to wszystko, możesz ją wziąć za żonę”. Śluby odbyły się dwa lata później. Pierwszy — w obrządku sikhijskim, drugi — w kościele metodystycznym. W tym samym roku Nikki przeszła na chrześcijaństwo, bo uznali z mężem, że tak będzie lepiej dla nich i ich dzieci. W 1998 roku na świat przyszła ich córka Rena, a syn Nalin urodził się w 2001 roku.

Nikki Haley — praca to jej żywioł

Niki Haley pracowała w firmie recyklingowej, później pomagała w interesach matce. Któregoś dnia poszła na wykład Hillary Clinton i pod wpływem jej słów postanowiła ubiegać się o miejsce w Izbie Reprezentantów Karoliny Południowej. W walce z przeciwnikami motywowała ją wróżba z ciasteczka: „Zwycięzcy robią to, czego przegrani nie chcą”.

Wygrała, a sześć lat później starała się o stanowisko gubernatora. W kampanii spotkała się z rasizmem, oskarżeniami o terroryzm i niebycie prawdziwą republikanką oraz plotkami na temat swoich romansów. Mimo to, udało jej się pokonać kontrkandydatów. Wśród największych sukcesów tego okresu jej sztab na oficjalnej stronie wymienia między innymi tworzenie nowych miejsc pracy, zwiększanie możliwości produkcyjnych w stanie, obniżenie podatków, zniesienie uciążliwych regulacji rządowych i uczynienie małych przedsiębiorstw priorytetowymi dla państwa. Haley działała też pro-life, podpisując ustawę o zakazie aborcji po 20. tygodniu ciąży. Położyła również nacisk na zwiększenie dostępu do edukacji dla dzieci z biedniejszych środowisk.

„Nikt, kto chce ciężko pracować, przestrzegać naszych praw i kochać nasze tradycje, nie powinien nigdy czuć się niemile widziany w tym kraju” – przekonuje walcząc z rasizmem, szczególnie w wydaniu Donalda Trumpa. Kiedy Trump jako prezydent poprosił ją, aby została ambasadorką ONZ, postawiła trzy warunki.

Dziewczyna zajmująca się polityką

Powiedziała, że była gubernatorem, więc nie chce pracować dla nikogo innego – jedynie bezpośrednio z Trumpem. Nazwała siebie „dziewczyną zajmującą się polityką”, która chce być na sali, gdy podejmowane będą decyzje dotyczące bezpieczeństwa narodowego. Upierała się, że nie zamierza być kwiatkiem do dekoracji i musi mieć możliwość mówienia tego, co myśli.

Zgodził się na wszystkie trzy i dotrzymał słowa – podkreśla. W 2011 roku podpisała surową ustawę imigracyjną, dającą organom ścigania większe uprawnienia w sprawdzaniu, czy dana osoba znajduje się na terenie USA legalnie.

„Od pierwszego dnia na stanowisku ambasadorki Organizacji Narodów Zjednoczonych Nikki pracowała nad oczyszczeniem skorumpowanej i politycznie stronniczej ONZ. Wynegocjowała cięcia w budżecie ONZ o wartości 285 milionów dolarów i osiągnęła porozumienia w sprawie restrukturyzacji ONZ, w tym zmiany rozmiaru misji pokojowych, aby uczynić je bardziej skutecznymi i odpowiedzialnymi” – można przeczytać w jej biografii na stronie internetowej. Przeciwstawiała się opresyjnym reżimom w Iranie, Syrii, Wenezueli, na Kubie i w Rosji. Krytykowała Chiny i Koreę Północną. Kiedy pod koniec 2018 r. ustąpiła ze stanowiska, „New York Times” opisał ją jako osobę „która może opuścić administrację z niemal nienaruszoną godnością”.

Kilka lat temu zapytano ją, czy uważa, że poradziłaby sobie na stanowisku prezydenta. „Oczywiście” – odpowiedziała bez wahania i właśnie zrobiła znaczący krok w walce o to stanowisko.

Źródła:

"Can’t Is Not an Option. My american story”, Nikki Haley

https://www.politico.com/news/magazine/2023/02/14/nikki-haley-2024-bio-what-you-need-to-know-00082742

https://nikkihaley.com/about/

https://www.lemonde.fr/international/article/2024/03/04/presidentielle-americaine-2024-nikki-haley-remporte-a-washington-sa-premiere-primaire-republicaine-devant-donald-trump_6219978_3210.html

https://www.bfmtv.com/international/amerique-nord/etats-unis/elections-americaines/etats-unis-nikki-haley-bat-donald-trump-et-remporte-la-primaire-republicaine-dans-le-district-de-columbia_AV-202403040043.html

Nikki Haley — kobieta z historią

„Wszystko, co przydarzyło mi się w życiu, określiło, kim jestem, a wszystko, co doprowadziło do objęcia stanowiska gubernatora, wynikało z mierzenia się z licznymi wyzwaniami w dzieciństwie". Kiedy wierzysz w Boga, szybko zaczynasz rozumieć, że nie ma niczego, z czym nie mógłbyś wygrać” – powiedziała Nikki Haley w jednym z wywiadów. Konsekwentnie wspina się po szczeblach politycznej kariery, choć podkreśla, że zniechęcano ją do tego na różne sposoby. Choćby wytykając, że jest zbyt młoda, że to nie jest zajęcie dla matki dwójki dzieci. Została pierwszą osobą w historii wybraną na gubernatora Karoliny Południowej, która nie była białym mężczyzną, a drugim gubernatorem w USA pochodzenia hinduskiego.

Pozostało 91% artykułu
2 / 3
artykułów
Czytaj dalej. Subskrybuj
Ludzie
Grażyna Torbicka wspomina Jerzego Stuhra: Nigdy nie doklejał wąsów
Ludzie
"Był hojny". Aktorka Dominika Bednarczyk-Krzyżowska o nieznanym obliczu Jerzego Stuhra
Ludzie
Dotkliwy cios dla Chiary Ferragni. Zapłaci ponad milion euro kary za nadużycia w reklamie
Ludzie
Kim jest Ines de Ramon, nowa partnerka Brada Pitta?
Materiał Promocyjny
Mazda CX-5 – wszystko, co dobre, ma swój koniec
Ludzie
Księżna Kate pojawi się na Wimbledonie? Trwają ustalenia
Materiał Promocyjny
Branża bankowa gorszy okres ma za sobą