Dużo się ostatnio mówi o neuroróżnorodności – szczególnie o ADHD i autyzmie. Jakie atypowości poza tymi są jeszcze szczególnie popularne?
Kari Goldyn: Żeby dobrze odpowiedzieć na to pytanie, zacznę od tego, że neuroatypowość można rozpatrywać w dwóch obszarach. Tradycyjnie rozpatrujemy ją w perspektywie psychiatrycznej. Neuroatypowości definiowane są wtedy jako zaburzenia rozwojowe (ADHD i spektrum autyzmu), dysfunkcje, powodujące problemy z nauką (dysleksja, dysgrafia czy dyskalkulia) lub trudności w planowaniu i koordynacji ruchowej (dyspraksja).