Salma Paralluelo - nowa gwiazda kobiecej piłki

- Kiedy byłam mała, grałam w piłkę nożną i ścigałam się z braćmi. To zawsze była zdrowa rywalizacja - opowiadała w rozmowie z FIFA (światowa federacja piłkarska - przyp. red.).

Mówi też, że jako mała dziewczynka miała jedno marzenie: zostać najlepszą sportsmenką i najlepszą piłkarką na świecie. Predyspozycje i warunki fizyczne do biegania odziedziczyła po mamie pochodzącej z Gwinei Równikowej (ojciec jest Hiszpanem). Salma wygrywała ze starszymi dziewczynami, trenerzy wróżyli jej wielką karierę i medale olimpijskie, więc długo nie mogła się zdecydować, którą drogą pójść. Dokonanie wyboru ułatwiła jej kontuzja więzadeł, której doznała w 2021 roku na boisku, oraz telefon z Katalonii. Miała czas na przemyślenia, a krótko po powrocie do zdrowia Barcelona zaproponowała jej kontrakt. Kataloński klub postawił jednak warunek: musi się pożegnać z lekką atletyką. Pogodzić treningi w dwóch dyscyplinach oraz naukę było bardzo ciężko. Żyła na walizkach, w ogóle nie miała życia prywatnego.

- Gdybym nadal łączyła piłkę z bieganiem, więcej bym straciła, niż zyskała. Jeśli chcesz osiągnąć wielkie rzeczy, musisz poświęcić się jednemu sportowi - tłumaczyła.

Zanim jednak przeniosła się z Villarrealu do Barcelony, zdobyła efektowną bramkę, którą nominowano do nagrody Puskasa. Paralluelo przedryblowała dwie rywalki i zza pola karnego uderzyła pod poprzeczkę. Trofeum nie wygrała (otrzymał je polski ampfutbolista Marcin Oleksy), a Złotą Piłkę obroniła jej koleżanka z kadry i Barcelony Alexia Putellas, ale nikt nie ma wątpliwości, że prędzej czy później w gronie laureatek znajdzie się także Paralluelo. Teraz, gdy poświęciła się w pełni piłce, postępy w jej grze widać jeszcze szybciej. Z Barceloną już w pierwszym sezonie świętowała mistrzostwo Hiszpanii, krajowy Superpuchar oraz triumf w Lidze Mistrzów. Strzeliła 15 goli. 

- Pamiętajmy, że jest bardzo młoda i dopiero od roku skupia się całkowicie na treningach piłkarskich. Musimy zapewnić jej odpowiednie warunki do rozwoju. To zawodniczka o wielkim potencjale, wciąż nie pokazała pełni swoich możliwości - przekonuje trener Hiszpanek Jorge Vilda, któremu Paralluelo spadła z nieba.

W zeszłym roku w kadrze doszło do buntu. 15 piłkarek zaprotestowało przeciw metodom pracy selekcjonera. 12 z nich zrezygnowało z występów w reprezentacji. Wówczas nikt nie miał prawa wierzyć, że mistrzostwa świata skończą się takim sukcesem, a Hiszpania zostanie drugim po Niemczech krajem, który wygra zarówno męski, jak i kobiecy mundial. Wygrały na przekór wszystkim. Szkoda tylko, że ten sukces przyćmiło zachowanie prezesa hiszpańskiej federacji Luisa Rubialesa, który podczas wręczania medali pocałował jedną z zawodniczek w usta. Dziś zamiast o grze Hiszpanek mówi się o tym, co wydarzyło się po finale. Może jednak wybryk Rubialesa będzie początkiem obyczajowej rewolucji.