Prawnicy w social mediach. STOP pajacowaniu!

Choć zarówno prawo, jak i zwyczaje, a nawet sztuki piękne, odgrywają ważną rolę w kształtowaniu wizerunku przedstawicieli wielu zawodów, nie mam wątpliwości, że obecnie pierwszorzędną rolę w kształtowaniu pośród społeczeństwa wiedzy o adwokatach odgrywa internet...

Publikacja: 18.09.2023 11:34

Kobieta adwokat. Selfie w kancelarii

Kobieta adwokat. Selfie w kancelarii

Foto: Adobe Stock

Jego upowszechnienie wpłynęło bowiem nie tylko na formy wyrazu, język i narzędzia, za pomocą których przekazywane są treści, ale także na sposób ich konsumowania przez odbiorców. W kontekście tak kolosalnych zmian w obszarze komunikowania się prawników i społeczeństwa zastanawiam się niekiedy, czy we współczesnym świecie charakteryzującym się niespotykaną wcześniej dynamiką - obejmującą w równym stopniu technologię, kulturę i codzienne życie jak i systemy społeczne, polityczne i kulturowe - jest miejsce dla reguł uznawanych dotychczas za fundamentalne dla funkcjonowania adwokatury? Na ile w rzeczywistości, w której zagadnienie długotrwałości pojęć i ponadczasowości zasad zdaje się odchodzić w przeszłość, utrudniając tym samym rozumienie otaczającej ludzi rzeczywistości, etyka, godność czy zaufanie znajdują odniesienie do codziennej adwokackiej praktyki?

Mając na uwadze wymienione wątpliwości, przyglądam się internetowej aktywności moich samorządowych koleżanek i kolegów i dochodzę do nieszczególnie budującego wniosku. Zapotrzebowanie na etykę, godność zawodu i współdziałanie ogółu środowiska w ich respektowaniu jest bodaj wprost proporcjonalne do liczby czyhających dziś na adwokatów w mediach społecznościowych pokus, którym trudno się oprzeć.

Media społecznościowe, takie jak dobrze oswojony Facebook, coraz liczniej zaludniony Instagram czy będący nadal nieznaną ziemią TikTok, kuszą złudzeniem zbudowania silnej marki osobistej i rozpoznawalności, a – co za tym idzie – poszerzeniem tzw. portfela klientów. Rosnąca liczba polubień, zwiększające się zasięgi, czy od czasu do czasu pojawiające się w skrzynce odbiorczej zapytania o cenę porady prawnej lub prośbę o odpowiedź na pytanie, które wbrew deklaracjom, nigdy nie jest krótkie, dają części prawników przekonanie, iż zawodowa praktyka idzie do przodu jak burza, a nazwisko zyskuje renomę. Jeśli do tego zestawu dodać fakt, że przedstawiciele tego samego zawodu zacieśniają internetowe znajomości, polecają wzajemnie swoje treści i rekomendują produkty (ebooki, szkolenia itp.), to łatwo stracić z pola widzenia, iż choć dzieje się to jedynie w rzeczywistości wirtualnej, to ma realne przełożenie na zagadnienie społecznego zaufania do adwokatów i wyobrażenie o nich, jakie tzw. przeciętny obywatel zyskuje na podstawie reelsów, stories czy sponsorowanych postów. Co więcej, trudno oprzeć się wrażeniu, że wielu adwokatów realizując zacny skądinąd cel skrócenia dystansu między prawnikiem i klientem i odczarowania społecznych negatywnych stereotypów dotyczących przedstawicieli zawodu, balansuje na granicy oddzielającej brak niepotrzebnego nadęcia od robienia z siebie pajaca.

Czytaj więcej

Natalie Janoszek są wszędzie, także w branży prawniczej

Z jakimi wystąpieniami (a w wielu wypadkach – występami) możemy się liczyć, uruchamiając którąkolwiek z internetowych platform? Adwokatka pozująca w ażurowej sukni gra wysuniętą z rozcięcia nogą i wodząc palcem wskazującym po ustach zastanawia się nad tym, czy dziś sąd uniewinni jej klienta? Czemu nie. Pan mecenas siedzący za kierownicą jadącego samochodu zapewniający, że o prawie budowlanym wie wszystko? Proszę bardzo. Aplikantka zachęcająca do wykupienia udziału w jej autorskim kursie o obsłudze prawnej farm wiatrowych? A jakże! Mecenaska skąpana w alpejskim słońcu jedzie w kostiumie kąpielowym na nartach w dłoni trzymając kieliszek z popularnym drinkiem w kolorze pomarańczy? Okazuje się, że granic absurdu nie wytycza nawet wyobraźnia, a czasy, w których zwykliśmy w kategoriach anegdoty przyglądać się reklamom amerykańskich prawników czy filmowym wizerunkiem adwokata jeżdżącego za karetką w nadziei na klienta z wypadku, już dawno za nami.

Nie mam wątpliwości, że media społecznościowe są genialnymi platformami komunikacji pozwalającymi zarówno na zacieśnianie więzi środowiskowych, jak i dzielenie się wiedzą i zwiększanie świadomości prawnej w społeczeństwie. Ogromną wartością internetu jest także to, że ciekawe, innowacyjne i merytorycznie dobre treści mają szansę dotrzeć do ogromnej rzeszy zainteresowanych nimi treści de facto bez finansowych nakładów i konieczności angażowania agencji marketingowych. Równocześnie jednak media społecznościowe to dla prawników (obecnie dzielących się na podchodzących do nowości z dystansem oraz tych, którzy się nimi zachłysnęli) prawdziwe pole minowe. Co zaś najbardziej niebezpieczne: jest to także narzędzie, które jak mało co daje przeświadczenie o własnej wielkości, którą zbyt często ocenia się przez pryzmat wieloletniej praktyki i ciężkiej pracy, ale liczby polubień postów.

Choć młodość, otwartość i bezpośredniość mogą przyczynić się do osiągnięcia rozpoznawalności, pomimo pozornych zmian w sposobach komunikacji między ludźmi, na świecie tak naprawdę nie zmieniło się wiele. W zawodzie adwokata zaufanie nadal buduje się wiedzą. Wiedza rośnie wraz z doświadczeniem, doświadczenie potrzebuje czasu, a czas uczy pokory. Jej nie może zabraknąć na żadnym etapie praktykowania prawa. Myślę, że w mediach społecznościowych niekiedy o tym zapominamy.

Jego upowszechnienie wpłynęło bowiem nie tylko na formy wyrazu, język i narzędzia, za pomocą których przekazywane są treści, ale także na sposób ich konsumowania przez odbiorców. W kontekście tak kolosalnych zmian w obszarze komunikowania się prawników i społeczeństwa zastanawiam się niekiedy, czy we współczesnym świecie charakteryzującym się niespotykaną wcześniej dynamiką - obejmującą w równym stopniu technologię, kulturę i codzienne życie jak i systemy społeczne, polityczne i kulturowe - jest miejsce dla reguł uznawanych dotychczas za fundamentalne dla funkcjonowania adwokatury? Na ile w rzeczywistości, w której zagadnienie długotrwałości pojęć i ponadczasowości zasad zdaje się odchodzić w przeszłość, utrudniając tym samym rozumienie otaczającej ludzi rzeczywistości, etyka, godność czy zaufanie znajdują odniesienie do codziennej adwokackiej praktyki?

Pozostało 84% artykułu
2 / 3
artykułów
Czytaj dalej. Subskrybuj
Opinie
Maria Kalesnikawa - najbardziej znana ofiara reżimu na Białorusi. Co się z nią dzieje?
Opinie
Czy na rozprawie wolno i warto płakać? "Wbrew słowom popularnej piosenki sąd wierzy łzom"
Opinie
Joanna Parafianowicz: Wniosek o zmianę nazwiska nie może być podyktowany widzimisię
Opinie
Mec. Joanna Parafianowicz: Ostentacyjne chwalenie się bogactwem nigdy nie wejdzie do kanonu eleganckich zachowań
Akcje Specjalne
Firmy chcą działać w sposób zrównoważony
Opinie
Agnieszka Bieńczyk-Missala: Zmiana świata na lepsze jest możliwa
Materiał Promocyjny
Sztuczna inteligencja może być wykorzystywana w każdej branży