Pochodząca z Bagdadu Zaha Hadid to jedna z tych architektek, której charakterystyczny styl daje się rozpoznać już na pierwszy rzut oka. Budynki jej projektu cechują się mnogością opływowych, organicznych form i rozwiązaniami, które zdają się przeczyć zasadom fizyki — choć opierają się na niezwykle precyzyjnych obliczeniach.

Ulica Zahy Hadid w Mediolanie — ku pamięci jednej z największych wizjonerek architektury

I rzeczywiście — ze względu na ograniczenia techniczne projekty Hadid długo nie mogły doczekać się realizacji, co budziło zarówno zachwyt, jak i krytykę. Budowa ruszała dopiero po wielu latach, co tylko potwierdza fakt, że swoją kreatywnością Irakijka, do której przylgnął przydomek „królowej krzywizn”, wyprzedzała swoją epokę.

Tak w 2012 r. Zaha Hadid opisała swoją filozofię: „Największą ambicją jest stworzenie płynnej przestrzeni w każdym aspekcie — między wnętrzem a zewnętrzem — a także brak granic w przechodzeniu z jednej przestrzeni do drugiej”.

Hadid działała również na polu szeroko pojętego designu: oprócz obiektów architektonicznych projektowała meble i różnego rodzaju produkty. Za swój wkład w rozwój światowej architektury w 2004 r. Hadid otrzymała Nagrodę Pritzkera, zwaną „architektonicznym Noblem”.

Czytaj więcej

Muzeum van Gogha kupiło trzeci w historii obraz kobiety. Była kimś wyjątkowym dla mistrza

Architektka zmarła nagle 31 marca 2016 r. na atak serca. W dziesiątą rocznicę jej śmierci władze Mediolanu postanowiły nazwać jej imieniem jedną z ulic w północnej części Mediolanu.

Via Zaha Hadid — tak teraz nazywa się deptak, wiodący przez park przynależący do kompleksu mieszkaniowo-komercyjnego CityLife, a także w okolicy charakterystycznego „skręconego” Generali Tower, 170-metrowego biurowca, którego inna nazwa to po prostu: Hadid Tower. Obydwa kompleksy to dzieła Hadid, przy czym megaprojekt CityLife stworzyła we współpracy z innym światowej sławy architektem, pochodzącym z Łodzi Danielem Liebeskindem.

Zaha Hadid: „królowa krzywizn” i architektka płynności

Zaha Hadid urodziła się 31 października 1950 w Bagdadzie. Studiowała matematykę na Uniwersytecie Amerykańskim w Bejrucie.

W 1972 r. przeprowadziła się na stałe do Londynu, gdzie najpierw krótko pracowała w firmie architektonicznej Office for Metropolitan Architecture (OMA). W 1979 r. założyła własną pracownię — Zaha Hadid Architects.

W ciągu całej swojej kariery Hadid zaprojektowała wraz ze swoim zespołem około 950 obiektów, które znajdują się w 44 krajach na całym świecie. Wśród jej najsłynniejszych realizacji znajdują się między innymi budynek straży pożarnej fabryki Vitra w Weil am Rhein, gmach opery w Guangzhou, Bridge Pavilion w Zaragozie, muzeum MAXXI w Rzymie, centrum handlowe Galaxy SOHO w Pekinie — i wiele, wiele innych.

Czytaj więcej

Rekordowa donacja Meryl Streep. Przekazała 7-cyfrową kwotę ważnej dla kobiet instytucji

Kiedy Hadid otrzymała Nagrodę Pritzkera, była pierwszą kobietą w historii, którą uhonorowano tym prestiżowym wyróżnieniem. Podobnie było w przypadku Królewskiego Złotego Medalu Królewskiego Instytutu Architektów Brytyjskich (ang. RIBA Royal Gold Medal), który otrzymała w 2016 r..

Dwa razy z rzędu — w latach 2010 i 2011 — była laureatką Stirling Prize, innego prestiżowego wyróżnienia, które przyznaje RIBA. Rok później za swoje zasługi dla brytyjskiej architektury otrzymała z rąk królowej Elżbiety II tytuł szlachecki.

Hadid pracowała do samego końca. Jej ostatnim dziełem był projekt wystawy prac dadaistycznego artysty Kurta Schwittersa w Galerie Gmurzynska z 2016 r..

Źródło:
https://www.dezeen.com/