Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją: Uwaga na destrukcyjny dystres

– Z cytowanego raportu nie wynika, że istnieje bezpośrednia zależność między stresem w pracy a ryzykiem wystąpienia depresji – tłumaczy psycholog Maciej Sandomierski, kierownik ds. psychologii i psychiatrii w MindHealth Centrum Zdrowia Psychicznego. – Ja skupiłbym się raczej na zauważeniu roli ogromnej liczby bodźców, z którymi mamy dziś do czynienia, w tym, jakich problemów z kondycją psychiczną doświadczamy i jak często się one pojawiają. Środowisko pracy niewątpliwie jest jednym z tych, które ich dostarczają, ale nie jedynym. Wielość i różnorodność doznań i zadań, z którymi mierzy się współczesny człowiek, sprawia, że jego ciało reaguje stresem – co jest zupełnie naturalne – i określonymi emocjami – w czym również nie ma niczego nadzwyczajnego. Funkcjonując w społeczeństwie i po prostu będąc człowiekiem, nie da się całkowicie odizolować od „trudności istnienia”, które sprawiają, że stres się pojawia. Ba, stres służy naszemu bezpieczeństwu. Produkcja kortyzolu czy adrenaliny odbywa się po to, abyśmy mogli i chcieli się ratować w sytuacjach zagrożenia. O dystresie można więc powiedzieć, że to taki stres, który wymknął się spod kontroli, którego nie umiemy obsłużyć. Jeśli zbyt dużo się doświadcza, a w dodatku kumuluje w sobie wywoływane tym emocje, nie potrafi się ich redukować i opiekować się nimi, to pojawia się realne ryzyko wystąpienia zaburzeń psychicznych, na przykład depresji. 

Czytaj więcej

Nauka

Ta metoda pomaga w leczeniu objawów depresji. Jest darmowa i łatwo dostępna

Zaktualizowany przegląd dotychczasowych badań wskazuje, że aktywność fizyczna może w umiarkowany...

Co jest dziś kluczowe, a nie dość eksponowane w publicznej narracji o depresji?

– Bardzo pozytywne jest na pewno to, że w ogóle mówimy o depresji, czyli oswajamy ją – mówi Maciej Sandomierski. – Uważam jednak, że wciąż za mało wybrzmiewa w tych różnych przekazach informacja, że z tym problemem można sobie poradzić. Może nie samemu, tylko pod opieką specjalistów, ale można i to jest bardzo ważna i bardzo optymistyczna wiadomość. Grunt to dostrzec swój problem i w pierwszej kolejności skontaktować się z psychologiem. Ten z kolei, jeśli stwierdzi taką konieczność, powinien skierować do psychiatry. Lekarz ma zdiagnozować pacjenta, ewentualnie wdrożyć farmakoterapię i zalecić psychoterapię. To jest właściwa droga, którą powinien przebyć każdy człowiek zmagający się z długotrwałym czy postępującym obniżeniem nastroju – kończy.