Odkryto, że genialna matematyczka Ada Lovelance cierpiała na syndrom oszustki

Brytyjskie Towarzystwo Królewskie odkryło niedawno nieznaną wcześniej korespondencję Ady Lovelace. Listy, które genialna matematyczka i zarazem córka słynnego brytyjskiego poety pisała do znajomego naukowca, pozwalają na ciekawe wnioski odnośnie do jej samooceny.

Publikacja: 24.06.2024 13:00

Naukowcy zauważyli, że ton listów Lovelace przypomina postawę osoby cierpiącej na syndrom oszusta, p

Naukowcy zauważyli, że ton listów Lovelace przypomina postawę osoby cierpiącej na syndrom oszusta, polegający na deprecjonowaniu własnej wiedzy i umiejętności.

Foto: PAP/Alamy

Adę Lovelace (właśc. Augustę Adę King) uważa się za pierwszą programistkę w historii świata. Żyjąca w XIX wieku arystokratka, a prywatnie – córka brytyjskiego poety znanego powszechnie jako lord Byron – była niezwykle uzdolnioną matematyczką. Zasłynęła przede wszystkim ze współpracy z Charlesem Babbagem – konstruktorem rewolucyjnych mechanicznych maszyn analitycznych, zwanym „ojcem komputerów”.

W pewnym okresie życia Lovelace korespondowała z zaprzyjaźnionym astronomem Johnem Herschelem, synem innego znanego astronoma, Williama Herschela, który odkrył planetę Uran. Pochodzące z 1948 roku listy znaleziono niedawno w archiwach Towarzystwa Królewskiego w Londynie. Pisze o tym brytyjski dziennik „The Times”.

„Nie wiem, ale…” – Ada Lovelace i syndrom oszustki

Zgodnie z panującymi wówczas obyczajami, pośrednikiem w korespondencji między dwojgiem uczonych był mąż Lovelace, hrabia William King-Noel. Jak zauważają naukowcy z Towarzystwa Królewskiego, matematyczka manifestowała w swoich listach niebywałą skromność, graniczącą z deprecjonowaniem własnych kompetencji naukowych.

We wstępie do jednego z listów podkreśla swoje braki w astronomii, choć z korespondencji wynika, że doskonale rozumiała mechanizmy funkcjonujące w tej dziedzinie – po przełożeniu ich na język matematyki. W innym liście Lovelace wyznaje, że jako teoretyczka niewiele wie o praktycznych aspektach fotografii. Co ciekawe, w późniejszym okresie to właśnie ona odkryła przełomową metodę pomiaru natężenia światła.

Ton listów Lovelace przypomina postawę osoby cierpiącej na syndrom oszusta, polegający na deprecjonowaniu własnej wiedzy i umiejętności. W wypadku brytyjskiej naukowczyni źródeł tego syndromu można doszukiwać się w kulturze, w której żyła.

Czytaj więcej

Epidemia „syndromu oszusta”: czego boimy się na Linkedinie?

Kobiety traktowano wówczas jako mniej inteligentne od mężczyzn, co plasowało je niżej w strukturze społecznej. Dość powiedzieć, że na przykład brytyjskie Towarzystwo Królewskie dopuściło kobiety do swojego grona dopiero sto lat po napisaniu listów Lovelace do Herschela.

„Choć kobiety zdecydowanie nie były ignorantkami, to zawsze z góry przepraszały za jakikolwiek błąd, mówiąc: »Cóż, nie wiem, ale co, gdyby…?«” – mówi w rozmowie z „The Times” dr Louisiane Ferlier z Towarzystwa Królewskiego, która badała listy Lovelace. „Za chwilę dochodzą one jednak do absolutnie wspaniałych teorii, które oczywiście potrzebują weryfikacji ze strony mężczyzn, aby je zaakceptowano” – dodaje badaczka.

Dr Ferlier podkreśla jednocześnie, że choć Lovelace nie była ekspertką w takich dziedzinach jak astronomia, optyka czy biologia, to jednak wiedziała, że językiem, który tkwi u podstaw każdej z tych nauk, jest matematyka.

Ada Lovelace – genialna matematyczka, hrabina, córka lorda Byrona

Ada Lovelace urodziła się 10 grudnia 1815 roku jako jedyna córka słynnego brytyjskiego poety George’a Gordona Byrona oraz jego żony, baronowej Anne Isabelli Noel Byron. W 1835 roku poślubiła Williama Kinga-Noela, pierwszego hrabiego Lovelace.

Czytaj więcej

Mężczyźni są lepsi dla samych siebie. Ekspertka o tym, dlaczego kobietom trudniej osiągnąć sukces

Arystokratyczne pochodzenie Lovelace pozwoliło na rozwinięcie jej talentu matematycznego. W zdobyciu jak najlepszej edukacji pomogła jej matka – lady Byron za wszelką cenę pragnęła, aby jej córka nie poszła w ślady ojca-poety, którego uważała za szaleńca.

W ciągu swojego niespełna 37-letniego życia Lovelace odkryła między innymi, że maszyny analityczne można zaprogramować tak, aby rozwiązywały nie tylko skomplikowane zadania matematyczne, ale również inne problemy. Naukowczyni przypisuje się też napisanie pierwszego w historii programu komputerowego – z zastosowaniem w maszynie Babbage’a, którą zaczęła interesować się już jako osiemnastolatka.

Źródło: The Times

Adę Lovelace (właśc. Augustę Adę King) uważa się za pierwszą programistkę w historii świata. Żyjąca w XIX wieku arystokratka, a prywatnie – córka brytyjskiego poety znanego powszechnie jako lord Byron – była niezwykle uzdolnioną matematyczką. Zasłynęła przede wszystkim ze współpracy z Charlesem Babbagem – konstruktorem rewolucyjnych mechanicznych maszyn analitycznych, zwanym „ojcem komputerów”.

W pewnym okresie życia Lovelace korespondowała z zaprzyjaźnionym astronomem Johnem Herschelem, synem innego znanego astronoma, Williama Herschela, który odkrył planetę Uran. Pochodzące z 1948 roku listy znaleziono niedawno w archiwach Towarzystwa Królewskiego w Londynie. Pisze o tym brytyjski dziennik „The Times”.

Pozostało 85% artykułu
2 / 3
artykułów
Czytaj dalej. Subskrybuj
Nauka
Dr Olga Malinkiewicz z prestiżową nagrodą. Wielki sukces polskiej naukowczyni
Materiał Promocyjny
Jak wykorzystać potencjał elektromobilności
Nauka
Piorun nigdy nie uderza dwa razy w to samo miejsce? Ekspertka: Niebezpieczny mit
Nauka
Angelika Andrzejewska-Romanowska. Badaczka, która poskramia "skaczące geny"
Nauka
Europejski Dzień Mózgu. Czyj mózg jest większy: kobiecy czy męski?
Nauka
Kiedy nasz mózg najszybciej nauczy się języka obcego?