W badaniu prowadzonym przez naukowców z University of East Anglia przeanalizowano zmiany w oczekiwanej długości życia w Europie w latach 1990-2021. Wyniki opublikowano w czasopiśmie naukowym The Lancet Public Health.
Średnia długość życia w Europie. Co ustalili naukowcy?
Naukowcy porównali dane dotyczące średniej długości życia z trzech okresów - lat 1990–2011, 2011–19 i 2019–21. Badania przeprowadzono w 20 krajach, nie uwzględniono wśród nich Polski. Były to: Austria, Belgia, Dania, Finlandia, Francja, Niemcy, Grecja, Islandia, Irlandia, Włochy, Luksemburg, Holandia, Norwegia, Portugalia, Hiszpania, Szwecja oraz wchodzące w skład Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej - Anglia, Irlandia Północna, Szkocja i Walia.
Okazało się, że wzrost średniej długości życia zaczął zwalniać na długo przed pandemią Covid-19, bo już od 2011 roku. W latach 1990-2011 średnia roczna poprawa oczekiwanej długości życia wyniosła 0,23 roku. Ale już w latach 2011-2019 ten wzrost był niższy i wyniósł 0,15 roku. W czasie pandemii, w latach 2019-2021 w Europie nastąpił spadek średniej rocznej długości życia o -0,18 roku.
Czytaj więcej
Czy przed wypiciem piwa, koktajlu albo kolejnej lampki wina powstrzyma kobiety informacja, że z każdym takim drinkiem mocno rośnie ryzyko raka piersi?
Europejczycy, którzy przychodzą teraz na świat, mogą spodziewać się, że dożyją 80. roku życia. Wyprzedzają pod tym względem mieszkańców większości krajów świata.
Gdzie średnia długość życia wzrosła najbardziej, a gdzie najmniej?
Tempo wzrostu średniej długości życia spadło we wszystkich badanych krajach Europy, z wyjątkiem Norwegii. Tam średni roczny wzrost długości życia wzrósł w latach 2011-19 do 0,23 lat w porównaniu do wskaźnika wynoszącego 0,21 lat w latach 1990-2011. Minimalny spadek nastąpił w Danii, Szwecji, Finlandii i Islandii.
Największe spowolnienie w latach 2011-2019 odnotowano natomiast w Anglii. Tam średni roczny wzrost długości życia spadł z 0,25 do 0,18 roku. Sytuacja znacząco pogorszyła się w całej Wielkiej Brytanii. Za nią znalazły się Niemcy i Hiszpania.
W latach 2019-2021, czyli w czasie pandemii Covid-19, wszystkie kraje z wyjątkiem Irlandii, Islandii, Szwecji, Norwegii, Danii i Belgii odnotowały spadek średniej długości życia. Najbardziej obniżyła się ona w Grecji i Anglii.
Czytaj więcej
Badanie poziomu glukozy we krwi to jeden z podstawowych testów diagnostycznych. Utrzymywanie tzw. normoglikemii jest bardzo ważne dla naszego zdrow...
Przyczyny wolniejszego wzrostu średniej długości życia w Europie
Za obniżenie tempa wzrostu średniej długości życia Europejczyków eksperci obwiniają przede wszystkim coraz gorszą dietę, gwałtowanie rosnącą otyłość oraz brak aktywności fizycznej.
Zgony z powodu chorób sercowo-naczyniowych były głównym czynnikiem powodującym skrócenie średniej długości życia w latach 2011-19. Jak ustalili naukowcy, można to przypisać wysokiemu ciśnieniu krwi, złym nawykom żywieniowym, paleniu papierosów, wysokiemu poziomowi cholesterolu, rosnącemu wskaźnikowi BMI, dużemu spożyciu alkoholu i innym zagrożeniom, w tym niskiej aktywności fizycznej.
W czasie pandemii głównymi czynnikami ryzyka były oczywiście infekcje dróg oddechowych i innych skutków związanych z Covid-19. We wszystkich krajach zaobserwowano także tendencje do zwiększania wskaźnika BMI, przy jednoczesnym zmniejszaniu narażenia na dym tytoniowy.
Czytaj więcej
Trening i regularna aktywność fizyczna bez wątpienia pomagają w odzyskaniu sił, dobrej kondycji i zgrabnej sylwetki. Czy pozwalają też utrzymać dob...
Jakie wnioski płyną z badania?
Jak podkreślają autorzy badania, postępy w dziedzinie zdrowia publicznego i medycyny w XX wieku sprawiły, że średnia długość życia w Europie poprawiała się z roku na rok, ale już tak nie jest.
„W Anglii mamy wysokie ryzyko dietetyczne i wysoki poziom braku aktywności fizycznej oraz wysoki poziom otyłości. Te trendy trwają od dziesięcioleci. Nie ma szybkiego rozwiązania" - powiedział prof. Nicholas Steel University of East Anglia, główny autor badań. Jego zdaniem wyniki podkreślają potrzebę wzmocnienia polityki zdrowotnej w celu zwalczania otyłości i zwiększenia poziomu aktywności fizycznej.
„Chodzi o dużą, długoterminową ochronę populacji przed ryzykiem – a więc o współpracę z przemysłem spożywczym w celu poprawy naszej diety, aby ułatwić ludziom spożywanie zdrowszej żywności i zapewnić więcej ruchu w codziennym życiu” – podsumowuje prof. Steel.
Źródło:
www.thelancet.com
www.euronews.com
www.theguardian.com
