Z tego artykułu dowiesz się:
- Jakie nowe odkrycia przedstawiono w kontekście związku między piciem kawy a migotaniem przedsionków?
- Jakie są potencjalne ograniczenia nowego badania nad kawą i migotaniem przedsionków?
- Dlaczego eksperci sugerują potrzebę dalszych badań nad wpływem kawy na migotanie przedsionków?
O wpływie napojów z kofeiną na działanie organizmu (a w szczególności układu krwionośnego) powstało wiele badań. Dotychczas skupiano się m.in. na związku pomiędzy spożyciem kawy a poziomem ciśnienia oraz ogólnym wpływem kofeiny na organizm. Najnowsze badanie dotyczące działania kawy opublikowano 9 listopada w czasopiśmie JAMA („Journal of the American Medical Association”).
Wpływ kawy na organizm. Nowe badanie kreśli ciekawy kontekst
Jak wyjaśniają autorzy publikacji, kawa jest jednym z najczęściej spożywanych napojów (globalnie). Jej potencjalnie pozytywny i negatywny wpływ na zdrowie jest przedmiotem wciąż trwającej debaty. W dotychczasowej dyskusji o właściwościach kawy nie udało się jednoznacznie ocenić, jak ten napój wpływa m.in. na osoby ze zdiagnozowanym migotaniem przedsionków.
Autorzy publikacji podkreślają, że dotychczas tradycyjną kawę (ze standardową zawartością kofeiny) uważano za napój „proarytmiczny”. „Pacjenci często wskazują ją jako częsty czynnik wyzwalający epizody migotania przedsionków, a lekarze nadal zalecają, aby przez ograniczenie spożycia kawy minimalizować skutki migotania przedsionków” – wyjaśniono we wstępie publikacji. Zdaniem autorów badania, zrozumienie potencjalnego związku pomiędzy spożyciem kawy a ryzykiem nawrotu migotania przedsionków może okazać się „bardzo interesujące”. Wyniki nowej analizy dostarczają ciekawych danych zarówno dla lekarzy, jak i pacjentów borykających się z tym schorzeniem.
Czytaj więcej
Regularne słuchanie muzyki lub granie na instrumentach przez osoby po 70. roku życia może znacznie obniżyć ryzyko wystąpienia demencji, odkryli nau...
Spożycie kawy a migotanie przedsionków. Co dokładnie zbadano?
Nowa analiza w temacie działania kawy to otwarte, randomizowane badanie kliniczne. W projekcie wzięło udział 200 dorosłych osób ze Stanów Zjednoczonych, Kanady i Australii. Średni wiek badanych wynosił ok. 69 lat, a 71 proc. stanowili mężczyźni.
Wszyscy uczestnicy badania posiadali nawyk regularnego picia kawy (przez co najmniej ostatnie 5 lat przed rozpoczęciem projektu). Do badania zakwalifikowano osoby z rozpoznanym migotaniem przedsionków, z planowaną kwalifikacją do zabiegu kardiowersji elektrycznej.
Uczestników badania podzielono losowo na dwie grupy. Osoby z pierwszej grupy były zachęcane do picia co najmniej 1 filiżanki kawy dziennie. W drugiej grupie obowiązywała pełna „abstynencja kofeinowa”, czyli zakaz picia kawy (z kofeiną i w wersji bezkofeinowej) oraz wszelkich napojów, które zawierały kofeinę. Na tym etapie obserwacje pacjentów prowadzono przez 6 miesięcy.
Czytaj więcej
Post przerywany stał się ostatnio popularną praktyką. Wśród wielu osób budzi jednak obawy, że może mieć negatywny wpływ szczególnie na kondycję nas...
Co pokazały wyniki badania?
Po zakończeniu pierwszego etapu projektu pacjenci przechodzili badania pod kątem wykrycia nawrotu migotania przedsionków lub trzepotania przedsionków. Prowadzono je w okresie do 6 mies. po zakończeniu pierwszego, obserwacyjnego etapu badania.
Wyniki analizy ujawniły zaskakujący związek. Rozpoznanie nawrotu migotania przedsionków lub trzepotania przedsionków było rzadsze w grupie, która spożywała kawę (47 proc.) w porównaniu z grupą „abstynencką” (64 proc.).
Jeden z autorów publikacji, kardiolog Christopher Wong, nazywa wyniki „zdumiewającymi”. Podkreśla także, że podważają one dotychczasowe „powszechne przekonania” o działaniu kawy. Autorzy publikacji są jednocześnie świadomi ograniczeń analizy i konieczności badań tematu w szerszym kontekście. Jak wyjaśniono, kolejny etap badania mógłby dotyczyć m.in. pacjentów z rozpoznanym migotaniem przedsionków, którzy nie posiadali nawyku regularnego picia napojów z kofeiną. W analizie nie uwzględniano także potencjalnie ważnych czynników, takich jak m.in. dieta uczestników czy ich nawyki ćwiczeniowe.
Eksperci komentujący publikację zauważają, że analiza nie wykazuje bezpośredniej przyczyny i skutku. Może za to pokazać obiecujący kierunek dalszych badań.
Źródła:
jamanetwork.com
sciencealert.com
theguardian.com
Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny, nie może zastąpić kontaktu z lekarzem. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy medycznej, należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.
