Przejęcie nowych zadań, odpowiedzialność za wynik finansowy wypracowany w danym kwartale, łagodzenie konfliktów między członkami zespołów, regularne raportowanie do przedstawicieli zarządu firmy czy nieograniczona dyspozycyjność, bez względu na prywatne plany – to czynniki, które w wielu instytucjach nierozerwanie wiążą się z awansem na wyższe stanowisko w hierarchii firmy. Świadomi tych konsekwencji młodzi pracownicy reprezentujący pokolenie Z dobrowolnie rezygnują z obejmowania funkcji kierowniczych czy menedżerskich, pragnąc utrzymać balans między obowiązkami służbowymi a bogatym życiem prywatnym. Badanie przeprowadzone przez amerykańską platformę Glassdoor świadczy o tym niezbicie. Ponieważ w ankiecie wzięli udział również bardziej doświadczeni pracownicy reprezentujący pokolenie X (osób urodzonych między 1965 a 1980 r.) oraz Baby Boomers (którzy przyszli na świat w latach 1946–1964), przedstawione wnioski obrazują tendencję career minimalism w szerokim kontekście. Jak dojrzali członkowie zespołów zapatrują na perspektywę awansu kosztem czasu na rozwój własnych pasji i czego uczą się od młodszych kolegów?
Czytaj więcej
Przeprowadzone w Wielkiej Brytanii badanie wykazało, że 52 proc. aktywnych zawodowo przedstawicie...
Career minimalism nie wynika z braku ambicji młodych osób, a raczej ze zmiany priorytetów w życiu
We wspomnianym badaniu wzięło udział ponad 1000 pracowników amerykańskich korporacji. Ustalono, że 68 proc. profesjonalistów reprezentujących pokolenie Z nie zamierza obejmować stanowisk kierowniczych , nawet jeśli wiązałoby się to z podwyżką. Jednocześnie podkreślono, że nie wynika to z braku ambicji młodych osób, a raczej ze zmiany priorytetów w życiu. Postawa zdefiniowana jako career minimalism sprowadza się do zadbania o stabilność finansową przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedniej ilości czasu i energii na realizację pasji nie związanych z wykonywanym zawodem.
Wedle dostępnej analizy, wśród powodów, które skłaniają młodych pracowników do wycofywania się ze wspinaczki po szczeblach korporacyjnej kariery, znajduje się między innymi niechęć do przyjęcia awansu, który wiąże się ze wzrostem odpowiedzialności bez rekompensaty finansowej (tzw. dry promotions). Brak poczucia bezpieczeństwa na zajmowanym stanowisku, nawet przy zaangażowaniu w pełnione obowiązki, to kolejny czynnik przemawiający za tym, by z rezerwą podchodzić do perspektywy awansu. Ankietowani zwracają wreszcie uwagę na gwałtowny rozwój sztucznej inteligencji, który zakłóca naturalny przebieg ścieżki zawodowej i wiąże się z ryzykiem redukcji lub znacznego okrojenia zakresu obowiązków na danym stanowisku. – Wielu pracowników ma poczucie nieadekwatnego wynagrodzenia za wykonywane obowiązki i poziom zaangażowania – wyjaśnia cytowany przez „Forbes” Daniel Zhao, ekonomista Glassdoor, podając kolejny powód niechęci młodych wobec przyjmowania propozycji awansu.
Czytaj więcej
Microshifting to ciekawa alternatywa wobec pracy zdalnej i hybrydowej. Podział zadań na małe blok...