Badania przeprowadzone przez biologów z Norweskiego Uniwersytetu Nauki i Technologii, opisane na stronie internetowej czasopisma naukowego ''Frontiers'' wskazują, że pisanie ręczne poprawia koncentrację i pobudza kreatywność. Uczeń, który notatki tworzył w tradycyjny sposób, lepiej przyswoi materiał. Jakie jeszcze zalety ma ręczne stawianie liter?

Pisanie ręcznie ma wiele korzyści

Psychografolożka i trenerka grafologii Agnieszka Rapak podkreśla, że zarówno u dzieci, jak i dorosłych nawyk pisania ręcznego ma same korzyści. - Kształtuje umiejętność zbierania i wyrażania myśli, skupienia i samokontroli. Dzięki tej czynności w mózgu pobudza się wiele obszarów, dużo więcej niż podczas pisania na klawiaturze — tłumaczy ekspertka. Zgodnie z wynikami norweskich badań, obszar mózgu odpowiedzialny za pamięć jest wówczas dużo bardziej aktywny.

Czytaj więcej

AI partycypuje w tworzeniu powieści. Autorka nagrodzona

 Stawianie liter może być swojego rodzaju praktykowaniem uważności (mindfulness). - Zauważam, że pisanie ręczne coraz częściej jest wykorzystywane w różnych nurtach terapii. Mowa o notowaniu swoich przeżyć, by móc im się bardziej przyjrzeć, z dystansu. Zaleca się, by zapisywać minimum jedną stronę dziennie — najlepiej rano. Pozwoli to dobrze rozpocząć dzień i oczyścić umysł z nadmiaru myśli, a także wsłuchać się w samego siebie, we własne potrzeby. Ważne, żeby w trakcie pisania panowały wokół nas komfortowe warunki — warto włączyć swoją ulubioną muzykę, albo napić się kawy czy herbaty, jeśli sprawia nam to przyjemność — radzi Agnieszka Rapak.

Okazuje się, że pisanie ręcznie nie tylko poprawia sprawność intelektualną, ale także pozytywnie wpływa na realizowanie planów, celów i chociażby postanowień noworocznych. - Psycholodzy zalecają, żeby ręcznie zapisywać listę zadań do wykonania. Zgodnie z ich poradami to, co na znajdzie się kartce, ma większą moc i bardziej motywuje do wprowadzenia w życie.

Po charakterze pisma można zauważyć chorobę

Ekspertka przekonuje, że charakter pisma wiele mówi o człowieku. Można  z niego „wyczytać” wiele chorób i ustalić cechy osobowości. Podkreśla jednak, że żaden grafolog nie wystawia diagnozy, nawet jeśli na podstawie „próbki" napisanego tekstu jest przekonany o czyichś problemach zdrowotnych: depresji, zaburzeniach lękowych, problemach z nadciśnieniem, krążeniem, chorobach narządów rozrodczych, kończyn dolnych, czy stawów.

Agnieszka Rapak twierdzi też, że po odręcznie zapisanym fragmencie tekstu można ustalić, jakimi cechami charakteryzuje się dana osoby. Jako przykład wskazała literę ''i''.

- Jeżeli ktoś stawia kropeczkę w dużej odległości od samej litery, to najczęściej jest osobą, chodzącą z głową w chmurach, która lubi fantazjować, marzyć. W przypadku nisko postawionej kropeczki, mamy do czynienia z osobą mającą dobrą pamięć i umiejącą się koncentrować. Im bardziej kropka skierowana jest na prawą stronę, tym bardziej człowiek jest niecierpliwy i szybki w działaniu. Kropeczka ''uciekająca'' w lewo może świadczyć o skłonnościach do melancholii i sentymentalizmu.

Czytaj więcej

Habilitacja hamuje rozwój naukowy kobiet? Wyniki nowego badania

Psychografolog wspomina także o zakończeniach dłuższych liter. Jeżeli pętle dolne (u takich liter jak ''j'', ''g'', czy ''y'') są obfite i zamaszyste, to dla takiej osoby ważne jest życie intymne i seks, zwykle przejawia też większa wrażliwość na bodźce zmysłowe. Natomiast kiedy ''ogonki'' przypominają proste kreski, to priorytet stanowi bezpieczeństwo życiowe, czyli praca i finanse.

Czego można dowiedzieć się wszystkiego o człowieku po próbce tekstu?

Agnieszka Rapak dodaje, że przechylenie pisma na prawo świadczy o ekstrawertyczności, natomiast na lewo — o tendencji do unikania towarzystwa, skupianiu się na swoich procesach myślowych i przeżyciach wewnętrznych. Podkreśla jednak, że pochylenie pisma jest tylko jednym z elementów, który może świadczyć o charakterystyce badanej osoby. - W grafologii ważny jest zespół znaków — na podstawie jednej tendencji nie powinno się wysnuwać wniosków. Aby prawidłowo ocenić pismo, niezbędne jest przeanalizowanie całego zespołu znaków, który może potwierdzić albo zaprzeczyć posiadaniu danej cechy, widocznej w pojedynczym elemencie graficznym.